Wdzięczność

Gdy jest beznadziejnie, bądź wdzięczny! Brzmi paradoksalnie, a jednak… Zapewne wielu z nas zna historię Polyanny, która we wszystkim, co ją spotykało znajdowała dar od losu i szukała samych pozytywów. Oczywiście, niezwykle trudno być Polyanną, ale jest kilka powodów, dla których warto spróbować. Niedawno opublikowane badania naukowe Roberta Emmonsa dowodzą, że regularne okazywanie wdzięczności pozytywnie wpływa na zdrowie i podnosi poziom poczucia szczęścia o 25procent!

Myśląc „Mam aż tyle” zamiast „Aż tyle mi brakuje” koncentrujemy się na zasobach, czyli na tym, co już posiadamy, a nie na niedostatkach i trudnościach. Rozwijając w sobie takie podejście dajemy sobie i innym szansę na zauważenie wielu zadowalających aspektów życia, które pomijamy, skupiając się na problemie. Konstrukcja naszego mózgu powoduje, że dłużej przeżywamy nieprzyjemne emocje, jak smutek czy rozczarowanie, natomiast te przyjemne trwają zdecydowanie krócej.

Badania Eva Gilboa i William Revelle ujawniły że: „Średnio mocne pozytywne doświadczenia trwają około 20 minut, a potem są „przeżuwane” przez około 5 godzin, podczas gdy podobnej siły negatywne emocje przez około 12 godzin. Ta różnica jest większa przy silnych negatywnych emocjach – jeśli czas „przeżuwania” dla pozytywnych określa się na około 8 dni, to dla negatywnych 44 dni, więc około 5 razy dłużej.” Ma to swoje ewolucyjne wytłumaczenie: negatywne emocje uważa się za ważniejsze dla przeżycia. Te dane nie napawają optymizmem, ale można „przechytrzyć” naszą naturę, pielęgnując w sobie przyjemne stany, w tym poczucie wdzięczności.

Często jest tak, że dobro, które się nam przytrafia traktujemy jako coś zupełnie naturalnego, jako coś, co należy się nam, np. wymagamy od bliskich, żeby nie spóźniali się, od partnera, żeby zawsze był czuły itp. Jest to przeszkoda utrudniająca rozwinięcie w sobie postawy wdzięczności. Zbyt wiele oczekiwań prowadzi do frustracji. Za co można być wdzięcznym?

W praktykowaniu wdzięczności istotne jest dostrzeganie drobiazgów, małych rzeczy, które wniosły coś pozytywnego do naszego dnia. Ja dzisiaj jestem wdzięczna za dobrze przespaną noc, pyszne śniadanie, arbuza i aromatyczną kawę, poranny deszcz, za rozmowę z sąsiadką, za piękne niebo, za to, że miałam chwilę na wypoczynek, za wygodne buty… Mówmy też innym za co jesteśmy im wdzięczni! Komplementowanie może okazać się jednak przeszkodą, gdy wiąże się ze ścisłą oceną osoby. Zatem unikajmy słowa „jesteś”, zamieniając je na „w tej sytuacji” lub „sprawiasz, że”, „czuję się przy Tobie…” Gdy mówimy „Jesteś taki opanowany”, możemy skazać się na usłyszenie odpowiedzi zaczynającej się od „ale…”, bo przecież nikt nie jest opanowany zawsze. Wskazując natomiast na własne odczucia wobec osoby czy na jej konkretne zachowanie w danej sytuacji, unaoczniamy fakty, którym trudno zaprzeczyć i nie są oceną osoby. Trochę praktyki…

■ Wdzięczność na co dzień Emmons zachęca do codziennego pisania dziennika wdzięczności. Należy wymienić jak najwięcej rzeczy, zdarzeń i tego wszystkiego, za co jesteśmy w danym dniu wdzięczni. Jego wieloletnie badania pokazują, że już po 10 tygodniach takiej praktyki osoby lepiej sypiały, odczuwały mniej bólów, uprawiały więcej sportów, miały bardziej optymistyczne nastawienie i chętniej pomagały innym – ich poczucie szczęścia wzrosło o 25%. Jak widać uświadomienie sobie pozytywnych rzeczy sprawia, że czujemy zadowolenie, więcej się uśmiechamy, inaczej mówimy o otoczeniu i mamy inne nastawienie wobec świata. A im częściej tak się dzieje, tym częściej chcemy doświadczać tego stanu, więc jesteśmy bardziej wdzięczni i dzięki temu bardziej szczęśliwi.

■ List Napisz list do kogoś bliskiego, w którym opiszesz to, za co jesteś mu wdzięczny.

■ Raz na jakiś czas Podziękuj komuś inaczej niż zwykle, np. zaproś na kawę i również z wdzięcznością przyjmij słowo „dziękuję”.

■ Kamyk Noś przy sobie codziennie kamyk lub mały przedmiot. Ile raz go dotkniesz, pomyśl za co jesteś w tej chwili wdzięczny. Za co jesteś dzisiaj wdzięczny? Zachęcam do umieszczania komentarzy. Jeśli komuś udało się praktykować postawę wdzięczności, to bardzo pomocne będzie podzielenie się swoimi refleksjami.

„Wdzięczność”

Jest taka wdzięczność kiedy chcesz dziękować
lecz przystajesz jak gapa bo nie widzisz komu
a przecież sam nie jesteś płacząc po kryjomu
Niewidzialny jest z Tobą co jak kasztan spada
jest taka wdzięczność kiedy chcesz całować
oczy włosy niewidzialne ręce
powietrze deszcz co chlapie
zimę saneczki dziecięce
dom rodzinny co spłonął z portretem bez ucha
rozstania niby przypadkowe
kiedy żyć nie wypada a umrzeć nie wolno
jest taka wdzięczność kiedy chcesz dziękować
za to że niosą ciebie nieznane ramiona
a to czego nie chcesz najbardziej się przyda
szukasz w niebie tak tłoczno i tam też nie widać

Jan Twardowski

 

thank-18624_640

 

Autor: Aneta Maj, psycholog

źródło: www.psychocentrum.pl
Foto: pixabay

ellmode

Add your Biographical Info and they will appear here.

Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

Powiadom o
avatar
wpDiscuz